Liliana the Strong

Am y llyfr hwn

Mae gan Liliana annwyd trwm ac mae’n teimlo’n wan. I godi ei chalon, mae ei mam yn ei hatgoffa o’r campau cryf nifer y mae wedi eu cyflawni: cario piano i fyny’r grisiau, stopio stêm-roler ffo – a hyd yn oed taflu morfil a oedd yn sownd ar y traeth yn ôl i’r môr! 

Mae ei rhieni yn rhoi bariau haearn iddi eu plygu, ac mae hyn yn codi hwyliau Liliana yn aruthrol. Yn fuan, mae wedi dychwelyd i’w chyflwr arbennig o gryf arferol. 

Dydych chi ddim yn gweld merched bach yn cario teirw neu bentyrrau o gesys dillad bob dydd. Ond mae hyn yn arferol i Liliana, ac mae’r derbyniad di-hid o’i chryfder arbennig yn gwneud y stori hon yn un hyfryd. 

Ym mhob achos y mae ei mam yn ei restru, mae’n helpu rhywun, o hen fenywod bach i symudwyr dodrefn. Mae’r duedd hon o fod o ddefnydd, a'r lluniau hyfryd, yn cyfuno i greu llyfr cwbl swynol. 

Yn ddiddorol, mae’r rhan fwyaf o’r testun yn llais y fam, yn annog ei merch i wella, ac nid oes unrhyw destun o gwbl ar y ddau daeniad olaf, sy’n rhoi cyfle i’r darllenwyr drafod yr hyn sy’n digwydd. 

Menter gydweithredol rhwng Quentin Blake ddigyffelyb a’r awdur arobryn Emma Chichester Clark, â theimlad o ddarpar glasur.